VALERA DWA-171 User Manual download pdf (Page 39)

siêga³y tylko £aby. Oczywiœcie z Miœni strze¿ono i kontrolowano wschodnie przedpole, ale

do czasów Ekkeharda nic nie wiemy o ustabilizowanej zwierzchnoœci niemieckiej nad

Milskiem

. Bior¹c pod uwagê póŸne powstanie tamtejszych komitatów i szybkie zmiany

urzêduj¹cych rodów, mo¿na by domyœlaæ siê, ¿e dopiero z pocz¹tkiem lat osiemdziesi¹tych

X w., za Rikdaga, dosz³o do silniejszych wp³ywów niemieckich w Milsku, które wkrótce

mia³yby upaœæ wskutek interwencji Przemyœlidów. Tereny miêdzy £ab¹ a Nys¹ i a¿ po

Odrê by³y, jak widaæ, obszarem krzy¿owania siê interesów politycznych margrabiów

saskich, Piastów i Przemyœlidów. I w³aœnie na tym obszarze, co niemal pewne, musia³o

znajdowaæ siê w³adztwo seniora Dobromira. By³o ono ju¿ tylko tworem kad³ubowym

dawnej strefy panowania tej dynastii, ci¹gle jednak wa¿nym pod wzglêdem politycz-

nym i strategicznym, gdy zaczê³y tu siêgaæ wp³ywy Ekkeharda po opanowaniu przez

niego Miœni

. W ten sposób zosta³y bez w¹tpienia naruszone interesy pañstwa piastow-

skiego, przede wszystkim ods³oniêcie jego granicy zachodniej bronionej uprzednio szero-

kim przedpolem na lewym brzegu Odry, przez który bieg³y wielkie szlaki wypraw wojen-

nych w stronê przepraw odrzañskich

Wielokrotnie starano siê rozwi¹zaæ zagadkê, dlaczego w obu powstaniach Henryka

K³ótnika Piastowie najpierw udzielili mu swego poparcia, aby niebawem go opuœciæ

i szukaæ porozumienia z Ottonami

. Przyjrzenie siê wydarzeniom lat 984 i 987 pozwala

zrozumieæ, ¿e równie¿ krótkotrwa³e poparcie przez Mieszka pierwszego powstania mog³o

wyp³ywaæ nie tyle z jego sympatii dla bawarskiej linii Liudolfingów, ile z potrzeby obro-

ny w³asnych interesów, które móg³ uwa¿aæ za przejœciowo zagro¿one ekspansj¹ Prze-

PIASTOWIE I EKKEHARDYNOWIE 193

i i d e m w PPP t. I, s. 313), ¿e przymierze z Przemyœlidami wygas³o najpóŸniej po œmierci Dobrawy i obró-

ci³o siê w rywalizacjê, a w koñcu (ju¿ w 984 r., jak s¹dzê) w otwart¹ wrogoœæ, ¿e W³odzimierz kijowski w wyprawie

981 r. zagarn¹³ graniczne obszary wschodnie, Mieszko zaœ w 984/985 r., rekompensuj¹c sobie poniesion¹ stratê

kosztem Przemyœlidów, uzyska³ wspóln¹ granicê z pañstwem Arpadów.

67 Cf. pierwsz¹ wiadomoœæ o trybucie Milczan p³aconym Henrykowi I (Thietmar I, 16). O tych terenach

cf. rozprawy W. C o b l e n z i H. H e l b i g w: Siedlung und Verfassung, s. 1 nn., 27 nn. z map¹; S. U r b a ñ c z y k

i J. N a l e p a w: SSS t. III, s. 256; cf. tak¿e R. K ö t z s c h k e, Die Anfänge der Markgrafschaft Meissen, [w:] i d e m,

Deutsche und Slaven im mitteldeutschen Osten, Darmstadt 1961, s. 89 nn. i 108; H. H e l b i g, Die Oberlausitz

im 13. Jahrhundert. Herrschaften und Zuwanderung des Adels, „Jahrbuch für die Geschichte Mittel– und

Ostdeutschlands” t. V, 1956, s. 59 nn. i zw³. s. 63.

68 Cf. K. S c h ü n e m a n n, Deutsche Kriegführung im Osten während des Mittelalters, „Deutsches Archiv für

Erforschung des Mittelalters” t. II/1, 1938, s. 60 n.; W. C o b l e n z, Boles³aw Chrobry in Sachsen und die

archäologischen Quellen, „Slavia Antiqua” t. X, 1963, s. 276 nn.

69 Z. S u ³ o w s k i, Najstarsza granica zachodnia Polski, „Przegl¹d Zachodni” t. VIII, 1952, s. 343 nn.;

K. M a l e c z y ñ s k i w PPP t. I, zw³. s. 222 nn. Z wojskowego punktu widzenia B. M i œ k i e w i c z, Studia nad

obron¹ polskiej granicy zachodniej w okresie wczesnofeudalnym, Poznañ 1961, s. 43 nn., 222 nn. Gruntowne

opracowanie przebiegu dawnych szlaków dla obszarów miêdzy So³aw¹, £ab¹ i Odr¹ cf. J. H e r r m a n n, Studien

zu Siedlung, Wirtschaft und gesellschaftliche Verhältnisse der slavischen Stämme zwischen Oder/Neisse und Elbe,

Berlin 1968, s. 120 nn.

70 Cf. K. B u c z e k, Dagome iudex, s. 131 n. Zasadne wydaje siê pytanie, czy wyst¹pienie Mieszka I w czasie

powstania Henryka trwa³o d³u¿ej ni¿ do 974 r. (tak te¿ M. H e l l m a n n, op. cit., s. 57). Znamienne, ¿e po tym

roku Ÿród³a o Mieszku nie wspominaj¹. Pogl¹d zaœ o dalszym wspó³dzia³aniu Piastów z Przemyœlidami przeciw

Ottonowi II jest tylko domys³em, opieraj¹cym siê na wzmiance o wyprawie Ottona super Sclavanos w Gesta

episcoporum Cameracensium, I, c. 101 (MGH SS VII, 1846, s. 442 n). Wyprawa ta z koñca 979 r. (M. U h l i r z,

Jbb. Ottos II, s. 127, przyp. 29) mog³a stanowiæ akcjê przeciw którymkolwiek S³owianom na zachód od Odry, na

pewno nie kierowa³a siê ona przeciw Mieszkowi (cf. H. L u d a t, op. cit., s. 74).

1 2 ... 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 ... 159 160

Comments to this Manuals

No comments

VALERA DWA-171 User Manual Page 39

Comments to this Manuals