
oraz rola tamtejszych dynastii s³owiañskich i ró¿nych saskich rodów komesowskich zyskuj¹
wiêksze znaczenie dla zrozumienia powi¹zañ w okresie ottoñskim. Wywiera³y one w X w.
i — jak to mo¿na by³o wykazaæ — równie¿ w XI w., znaczny, w niektórych okresach nawet
decyduj¹cy wp³yw na kszta³towanie siê stosunków miêdzy s¹siaduj¹cymi z sob¹ potêgami
tak¿e przez connubium, które jako œrodek polityczny s³u¿y³o zarówno do zabezpieczenia
pokoju, jak i uzasadnia³o roszczenia do panowania. W procesach tych ujawnia siê tak¿e
asymiluj¹ca rola zachodniej, chrzeœcijañskiej kultury Cesarstwa, maj¹ca wielk¹ moc przy-
ci¹gania dla dynastii s³owiañskich i niezwykle u¿yteczna w budowie ich pañstw
114
.Ta
sytuacja, obok czynników kulturalno–koœcielnych, wyjaœnia œcis³e genealogiczne i wa-
runkowane nimi polityczne powi¹zania dynastii s³owiañskich z czo³owymi rodami mo¿-
now³adztwa ottoñskiej Rzeszy w pocz¹tkach kszta³towania siê zachodnios³owiañskich
pañstw.
Ponowne, krytyczne dociekania Ÿród³owe, weryfikacja poszczególnych przekazów
pozwala znacznie rozci¹gn¹æ kr¹g tego rodzaju rozwa¿añ równie¿ na inne obszary miêdzy
£ab¹ a Odr¹
115
. W tym miejscu wypada ograniczyæ siê do ukazania ich ogólnego aspektu,
aby uzyskane ju¿ wyniki w ich wzajemnym powi¹zaniu nie znik³y z pola widzenia.
PIASTOWIE I EKKEHARDYNOWIE 201
114 Cf. F. G r a u s, Die Entstehung der mittelalterlichen Staaten in Mitteleuropa, „Historia” t. X, 1965, s. 5–65
i moje uwagi, op. cit., s. 78 n. oraz cytowane tam w przyp. 455 polskie prace.
115 Cf. H. L u d a t, op. cit., s. 33–66.
Comments to this Manuals